59 produktów z Pomorza Zachodniego z urzędowym certyfikatem tradycji: które zjesz nad morzem
Paweł · 8.09.2026 · Aktualności
Na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi jest 59 pozycji z województwa zachodniopomorskiego. Policzyliśmy je kategoria po kategorii w rejestrze na gov.pl na początku września 2026 roku, bo inne źródła podają inne liczby. Poniżej dziesięć wpisów z dokładnymi nazwami i kategoriami oraz uczciwa odpowiedź na pytanie, gdzie tych rzeczy szukać, jeśli mieszka się nad morzem między Koszalinem a Kołobrzegiem.
Czym ta lista jest, a czym nie jest
Lista Produktów Tradycyjnych to krajowy wykaz prowadzony przez ministerstwo. Sam resort opisuje go jako kulinarny przewodnik po województwach, a nie jako system ochrony nazw. To ważne rozróżnienie, bo unijne oznaczenia ChNP, ChOG i GTS chronią nazwę prawnie, a wpis na listę krajową tego nie robi.
Żeby produkt się na niej znalazł, metoda jego wytwarzania musi mieć co najmniej dwadzieścia pięć lat. Wniosek składa się do urzędu marszałkowskiego, opiniuje go Polska Izba Produktu Regionalnego i Lokalnego, a wpisu dokonuje minister.
Jest jeszcze jedno zastrzeżenie, które warto znać przed zakupami. Ministerstwo pisze wprost, że wpis nie oznacza, iż produkt pochodzi z obszaru, do którego nawiązuje nazwa.
Rozkład tych 59 pozycji jest nierówny. Miodów jest dwanaście, wyrobów piekarniczych i cukierniczych jedenaście, napojów dziewięć, warzyw i owoców siedem, gotowych dań i potraw również siedem, produktów rybołówstwa sześć, mięsnych cztery, a w kategoriach Produkty mleczne, Oleje i tłuszcze oraz Inne siedzi po jednym wpisie.
Ryby: sześć wpisów, jeden prosto z Kołobrzegu
W kategorii Produkty rybołówstwa rejestr ma sześć pozycji z naszego województwa. Z tej szóstki najbliżej nas powstaje śledzik kołobrzeski, wpisany 26 sierpnia 2015 roku. To marynowany śledź bałtycki obłożony cebulą i przyprawami, a opis w rejestrze prowadzi do kołobrzeskich zakładów Barka i Bałtyk oraz do domowych zeszytów z przepisami spisywanych na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.
Drugi wpis zna cała Polska. Paprykarz szczeciński trafił na listę 13 grudnia 2010 roku, a jego receptura powstała w 1965 roku podczas dalekomorskich połowów. Rejestr przywołuje nawet normę obowiązującą od lutego 1967 roku, według której paprykarz to rozdrobniona masa z mięsa ryb, ryżu, koncentratu pomidorowego, oleju i cebuli.
Trzecia pozycja to sielawa wędzona z Pojezierza Drawskiego, wpisana 2 lipca 2013 roku. Tu jedzie się już w głąb województwa, bo ryba pochodzi z jezior Pile, Drawsko, Siecino, Komorze i Lubie. Rejestr podaje też sezon: sielawa występuje od połowy maja do końca września.
Czwarty rybny wpis to sieja miedwieńska, w rejestrze zapisana razem z wariantem sieja miedwiańska, wpisana 5 września 2013 roku. Opis sięga do zapisków z 1283 roku i połowów prowadzonych przez cystersów z Kołbacza, a największe okazy z jeziora Miedwie miały według danych historycznych sto trzydzieści centymetrów długości.
Ser z koszalińskiej mleczarni, szynka ze Świdwina, grzyby z szyszką
Ser bałtycki to jedyna pozycja z całego województwa w kategorii Produkty mleczne. Wpisano go 11 sierpnia 2017 roku, a rejestr wiąże jego recepturę z przemianami w koszalińskim mleczarstwie i datuje ją na lata siedemdziesiąte. To jedyny z dziesięciu opisanych tu wpisów, którego historia prowadzi wprost do Koszalina, a więc do miasta, które nasi goście i tak mijają po drodze.
Szynka świdwińska weszła na listę 2 lutego 2015 roku w kategorii Produkty mięsne. Opis mówi o wędzonce z wyraźnym zapachem dymu i posmakiem jałowca, a historię wywodzi z masarni działającej przy fermie w Smardzku.
Grzyby marynowane z szyszką to z kolei jedyny wpis w kategorii Inne. Zalewa z miodem i zieloną szyszką sosnową, wywiad etnograficzny z mieszkańcami gminy Połczyn Zdrój, data wpisu 8 czerwca 2011 roku. Według receptury z rejestru słoiki muszą odstać około trzech miesięcy.
Miody i napoje, czyli dwie najliczniejsze grupy
Miody to największa kategoria z zachodniopomorskiego: dwanaście wpisów. Miody Pojezierza Drawskiego weszły na listę 27 sierpnia 2018 roku i obejmują jedenaście odmian, od wielokwiatowego i lipowego po wrzosowy i spadziowy. Drugi znany wpis to miody leśne z Tuczna Drugiego z lutego 2020 roku, gdzie pasieki stoją wyłącznie w okolicznych lasach.
W kategorii Napoje rejestr ma dziewięć pozycji. Piwo szczecińskie wpisano 27 sierpnia 2018 roku, a jego opis sięga statutu cechu browarniczego z 1476 roku i wymienia trzy rodzaje: jasne, bursztynowe i pszeniczne.
Po całym dniu jeżdżenia po województwie za takimi rzeczami wieczór u nas wygląda zwyczajnie: sauna, potem jacuzzi i wcześniejsze spanie.
Gdzie tego szukać po sezonie
Rejestr nie prowadzi listy sklepów ani restauracji. Opisuje wygląd, smak, recepturę i historię, a resztę zostawia wytwórcom. Dlatego najpewniejsza droga to pytać u źródła: w Kołobrzegu o śledzika, w okolicach Świdwina o szynkę, na Pojezierzu Drawskim o miody i wędzoną sielawę. Paprykarz jest konserwą, więc z nim akurat problemu nie ma.
Ministerstwo zaznacza też, że nazwa z listy nie podlega ochronie. Producent, który nie składał wniosku, może się na wpis powołać tylko wtedy, gdy wytwarza produkt zgodnie z metodą i recepturą z wniosku. W praktyce to argument za kupowaniem od kogoś, kto potrafi opowiedzieć, jak i z czego robi.
Jesz u nas na miejscu, bez wsiadania do auta po powrocie z trasy. Zobacz restaurację Dobre Smaki.
Źródła: Lista produktów tradycyjnych — Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Czym jest Lista Produktów Tradycyjnych, Zasady wpisu na Listę Produktów Tradycyjnych, Śledzik kołobrzeski, Paprykarz szczeciński, Sielawa wędzona z Pojezierza Drawskiego, Sieja miedwieńska (sieja miedwiańska), Ser bałtycki, Szynka świdwińska, Grzyby marynowane z szyszką, Miody Pojezierza Drawskiego, Miody leśne z Tuczna Drugiego, Piwo szczecińskie
